محمدجواد ظريف نماينده دائم جمهوري اسلامي در سازمان ملل تا چند ماه ديگر براي بازگشت به کشور باروبنه سفر خواهد بست. اين ديپلمات کارآزموده 47 ساله که بخشي از سال هاي عمرش را در بنايي کلاسيک متعلق به سال 1912 ميلادي واقع در بلوار پنجم منهتن سپري کرده است، به زبان انگليسي با لهجه اي امريکايي سخن مي گويد. (ويژگي ممتازي که به عقيده بسياري از تحليلگران در برقراري تعامل سازنده با مليت هاي ديگر تاثير بسزايي دارد.) هرالد تريبون در مورد او می نویسد: با وجود پيروي ظريف از آداب ايراني، وي در برقراري ارتباط از ابزار ارتباطاتي متداول در امريکا همانند ويدئوکنفرانس تلفني استفاده مي کند و با طراحي يک وب سايت دامنه ارتباطي خود را افزايش داده است. اين در حالي است که وي به نمايندگي از کشوري در ايالات متحده حضور دارد که طي 28 سال گذشته با امريکا رابطه ديپلماتيک نداشته است.
ديميتري سيمز مدير مرکز نيکسون مي گويد؛ «در چنين شرايطي برقراري توازن ميان دفاع از حقوق ملي و دفاع نکردن از کشور دشمن مهارت زيادي مي خواهد.» ظريف از جمله ديپلمات هاي ايراني است که الگوي تعامل وي بسيار قابل توجه است. جيمز بيکر وزير امور خارجه اسبق امريکا از جمله افرادي است که پس از حاضر شدن در ضيافت شام ترتيب داده شده توسط ظريف، به کاخ سفيد توصيه کرد هرچه سريع تر ارتباط مستقيم با تهران را برقرار کند. شرق
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۶/۰۲/۳۱ ساعت 13:45 توسط Dr. Mohammad Soltanifar
|
