در سخنرانی روز پنجشنبه ۱۶ آذر در واحد تهران جنوب، با ارائه تاریخچه ای در مورد جنبش دانشجویی در جهان و ایران ، در مورد تغییراتی که جنبش دانشجویی نسبت به گذشته داشته است صحبت کردم.
برخی تحولات جنبش دانشجویی عبارتند از:
جنبش دانشجویی امروز به دنبال تعدد موضوعات و عبور از اصرار نسبت به یک موضوع واحد است
به دنبال فایده مندی است تا براندازی
جنبش دانشجويي امروز رويکردي بيشتر « اقناعي »، «فعالانه مستمر» و « اصلاح طلبانه » دارد
خصلت ضدتمرکزگرا - ضد نمایندگی گرا را جانشین خصلت سازمانی کرده است
تعقل گرا است تا احساس گرا
شکل گیری آن از پایین است به سمت بالا
در عصر سایبر خصلت جنبش دانشجویی همچنین دچار تحولاتی چند شده است از جمله:
جهاني – محلي شدن خصلت ملي بودن را در ميان دانشجويان کمرنگ کرده است
گروههاي دانشجويي امکانات بيشماري براي تاثيرگذار کردن پيامهاي خود يافته اند: شبکه هاي بين المللي اطلاعات، سفرهاي برون مرزي که هر دو به ارتباط فرملي و موثرتر مي انجامد
جهاني شدن فرهنگ، با امکان جلوگيري از توده اي شدن جوامع، راه حل انقلاب را براي حل مسائل اجتماعي به چالش طلبيده است
افول ايدئولوژيک محوري در ميان احزاب و گروهها
نشستهاي رسانه اي جانشين سالنهاي سخنراني سرپوشيده
واسطه زدايي از سياست: دموکراسي مستقيم از طريق ارتباطات مستقيم، به کمک اينترنت
آن چه که ما در یک بررسي کلي و کوتاه ميبينيم، ظهور جنبشهای دانشجویی است که اشکال جديدي از فعاليت و سازماندهي را تجربه و بنابراين بررسي ميکنند. همزمان با جهانيتر شدن مضمون اين مبارزات، جوامع فعال و سياست آنها نيز جهانيتر ميشوند.
همزمان با انتقال بخش زيادي از چالشها و مبارزات دانشجوییبه عرصه رسانههاي رايانهاي، جاي تعجب ندارد که بسياري از تاکتيکها و روشهاي اقدام که در عرصههاي ديگر به کار برده ميشد، براي استفاده در رسانههاي جديد انطباق داده ميشوند. به عنوان مثال نوشتن و تنظيم طومارهاي اعتراضي به نهادها و مقامات، اکنون به شکل ارسال پُستهاي الکترونيکي در آمده که در مواردي توانسته به عنوان يک تاکتيک موثر با هجوم يک باره و سنگين به صفحات رايانه يک شرکت يا نهاد معين، عملاً فعاليت آن را مختل کند.
يک روش ديگر رخنه به درون سايتهاي موسسات حساس و شعارنويسي يا نصب پلاکاردهاي اعتراضي به شکل ديجيتال در آن صفحات است. هر چند براي بسياري از کساني که شاهد اين موارد هستند، اين اقدامات بي ضرر و حتي خندهدار به نظر ميرسد ولي از نظر دولتها يک چنين اعمالي، حمله مستقيمي است به امنيت و کارآمدي دستگاههاي اجرائي آنان؛ صرف نظر از اين که هدف از اقدام نفوذي و کدشکني چه باشد.
معمولاً هر اقدامي حتي اگر يک نامه اعتراضي ساده باشد قبل از انتشار، در روابط ميچرخد و ميتواند مورد انتقاد و يا حک و اصلاح قرار بگيرد. علاوه بر اين، چون موضوعات مورد بحث در اين تشکلها و ارتباطات، مسائل اجتماعي است و همه موضوعات، حرکات و جنبشها نسبتاً مستمر هستند و نه لحظهاي در مسير حرکت خود متحول شده و تجارب جديدي پيدا ميکنند که باز زمينهساز ادامه بحث و گفتگوها ميشود.
