انتقادهاى بى فايده

عباس عبدي يادداشت خود را با اين داستان آغاز مي كند : انسان اوليه معناى ضمير ملكى را نمى دانست، اما وقتى هديه اى گرفت و به ميان قبيله اش بازگشت، ضمير ملكى را با تمام وجود حس و درونى كرد، و از اين طريق مفهوم مذكور را به قبيله اش نيز منتقل كرد.

اگر قرار بود كه امسال هم ساعت يك ساعت به جلو مى رفت پس چه فرقى با نظام هاى قبلى وجود مى داشت؟ «متفاوت بودن»، مسئله اين است. هيچ مردمى براى صرفه جويى در مصرف برق كه آن نيز از سوختن نفت مفت و خدادادى به دست مى آيد انقلاب نمى كنند.

اگر اين آقايان را در يكى از سفرهاى استانى ببرند و ده ها هزار نامه مردم مستأصل را در اختيارشان قرار دهند كه مطالعه كنند، مشاهده خواهند كرد كه مردم حتى يك مورد هم از تعرض به حريم خصوصى خود گله ندارند. همه آنان وام بلاعوض مى خواهند و خانه و نان و شغل و...

 

سرمقاله شرق