«دارالفنون» ترجمه واژه اروپايى «پلى تكنيك» (Poly technic) است

اميركبير توانست دارالفنون را ( در ۱۸۵۴ ميلادى= ۱۲۳۳ شمسى= ۱۲۶۸ قمرى) آماده بهره بردارى نمايد و در همان سال خود به قتل رسيد و ثمره تاسيس اين نهاد بزرگ فرهنگى خويش را نديد. اگر او زنده مى ماند، با اقدامات تدريجى و گام به گام پادشاه قاجار را از اريكه ديكتاتورى به يك مقام تشريفاتى مبدل مى ساخت و بدون خونريزى فرمان تشكيل مجلس و آن چيزى كه فرنگ رفته ها به آن «كنستى توسيون» (constitution) يا «كنستى تيوشن»  (قانون اساسى و مشروطيت) مى گفتند مى رسيد. ژاپنى ها اقدامى شبيه به كار اميركبير را در چهارده سال بعد يعنى در ۱۸۶۸ در زمان امپراتورى «موتوسو هيتو» (Mutsuhito) به اتفاق صدراعظمش «هيرو بومى اى تو» (Hirobumi Ito) انجام دادند و دست «شگون ها» (Shogoun) يا سپهسالاران كل و عوامل نفوذى سنت گرا، مرتجع و فاسد را از دربار ژاپن كوتاه كردند. دارالفنون زمينه ساز مشروطيت