سبک سرمقاله شرق با عنوان « مسئله يهود مسئله ما نيست » نوشته محمد قوچانی٬ سبکی تلفیقی از روزنامه نگاری تحقیقی٬ ُروزنامه نگاری انتقادی در عین ارائه سبکی نوین از نرم خبر ایران ارائه می دهد که در تاریخ مطبوعات ایران بی نظیر و کم نظیر است. در عین ساختار٬ محتوای سرمقاله به گونه ای بی نظیر و جادویی مخاطب را به دنبال خود تا به انتهای سرمقاله که سرمقاله ای طولانی است می کشاند. به گونه ای که طولانی بودن آن به دلیل جذب بالای مطلب مشخص نمی گردد. قوچانی در این سرمقاله خود می نویسد:  واقعيت و كميت «هولوكاست» مدتى است به همت شخص رئيس جمهور به موضوع سياست خارجى جمهورى اسلامى تبديل شده است. نه تنها توجه جهان غرب به اين موضوع و استفاده از آن براى حمله به ايران بلكه تاكيد شخص محمود احمدى نژاد و تكرار انكار هولوكاست نشان مى دهد آنچه از آن سخن مى رود نه يك موج خبرى يا خطاى ژورناليستى كه يك استراتژى دوجانبه است: از يك سو محمود احمدى نژاد گمان مى كند بايد با اتخاذ يك استراتژى پيش دستانه تمركز جهان را از «مسئله ايران» به «مسئله اسرائيل» تغيير دهد و از سوى ديگر جهان غرب گمان مى كند با توسعه خودخواسته مسئله ايران از جانب رئيس جمهورش مى تواند همچنان مسئله ايران را در صدر اخبار پرالتهاب جهان سياست نگه دارد. بدين ترتيب يك بازى دوجانبه در جريان است كه ظاهراً طرفين بازى به خوبى در جريان اهداف آن قرار دارند. اما سئوال اصلى در اينجا است كه بازى به نفع چه كسى پايان مى يابد؟

مى دانيم كه «مسئله يهود» هرگز مسئله ايران يا اسلام نبوده است. مسئله يهود به معنايى كه در جهان مدرن مطرح است در حقيقت يك مسئله «مسيحى / اروپايى» است. «مسئله يهود» به معنايى كه در اين مقاله آمده اسم خاص يك بحران سياسى و اجتماعى در اروپاست كه كارل ماركس در رساله خود: «درباره مسئله يهود» به آن پرداخته است. ......

 

شباهت ميان اسلام و يهود در شريعت و نسبت دين و دولت (هر دو دين طرفدار تاسيس دولت دينى هستند) و تفاوت مشترك آنها با مسيحيت (كه مبدع سكولاريسم است) نيز مزيد بر علت شد و در تمام ايام يهودستيزى غرب مسيحى، تمدن اسلامى مسئله يهود را حل كرده بود. اكنون اما انكار جنايتى از سوى همين تمدن غربى مسيحى از سوى سران دولت هاى اسلامى خاورميانه معنايى جز اعلام وكالت ناخوانده از بدترين جناح هاى سياسى و فكرى غرب ندارد. ......

 

پس چرا ما بايد توجيه گر جنايات هيتلر باشيم حتى اگر در كيفيت و كميت هولوكاست (يهودستيزى سازماندهى شده) از سوى برخى مورخان و محققان ترديد وجود داشته باشد؟ نزاع بر سر انرژى هسته اى، مفهوم حقوق بشر، انتخابات آزاد و نزاع جناح هاى سياسى براى كشورى چون ايران كافى نيست تا جبهه اى جديد عليه جمهورى اسلامى بگشاييم؟ بنا به كدام سند تاريخى روايت منكران هولوكاست را به روايت مويدان آن ترجيح مى دهيم؟ .......

 

در سال هاى اخير برخى بدعت گذاران كوشيده اند بر تعداد اصول دين و مذهب بيفزايند. اينك اين نگرانى وجود دارد كه انكار هولوكاست هم به يكى از اصول مذهب سياسى اين بدعت  گذاران افزوده شود.
نتيجه بازى شكننده اى كه محمود احمدى نژاد با انكار هولوكاست آغاز كرده از هم اكنون روشن است. توپى كه قصد داشتيم به زمين حريف بيندازيم به زمين ما بازگشته است. اروپايى هايى كه با جعل اسرائيل در خاورميانه كوشيدند نزاع «مسيحيت/ يهوديت» را به نزاع «اسلام/ يهوديت» تبديل كنند دوباره  ما را در بازى ديگرى كه خود آغازگر آن بوده ايم گرفتار كرده اند. ما مى خواهيم مسئله اى را حل كنيم كه مسئله ما نيست و گره اى را از تاريخ باز كنيم كه بر قباى ما آويخته نشده است. مسئله يهود مسئله ما نيست. چه نيكو گفت آن سياستمدار فلسطينى كه پيشنهاد كرد بيش از آنكه به فكر حذف اسرائيل باشيد در پى تاسيس دولت فلسطين باشيد. آنگاه مى توانيم حل مسئله يهود را به صاحبان اصلى آن بسپاريم و به اين قول الهى عمل كنيم كه «ان تودوا الامانات الى اهلها»!