| تبليغات | X |
براى شروع به فكركردن، ما نيازمند يك كنش اوليه ايم كه حكم خالى كردن و روبيدن ميز را دارد؛ حركتى خشن و ناگهانى براى كنارزدن تمام اشياء و خرت و پرت هاى روى ميز.
اين حركت به راستى وضعيت «خالى» فعلى را از «همه» انواع پيكربندى هاى قبلى سطح ميز اساساً متمايز مى كند.
اين فضاى خالى معرف تمايزى عظيم از تمام تكثرها است. چگونه مى توان همين حركت خشن و يكباره را در صحنه تاريخ، آن جا كه فرهنگ تلنبار شده است و گذشته را به يك سمسارى تمام عيار بدل كرده است، صورت داد؟
از همين جا است كه خروارها مسئله و بحث و سئوال درباره فرهنگ و آموزش و دانايى و شخصيت و تمدن و غيره پيش كشيده مى شود.
