ديپلماسى تمام نشده است
جنگ جايى آغاز مى شود كه ديپلماسى پايان يابد. ديپلماسى ايران اما هنوز پايان نيافته است.
در شرايطى كه روساى جمهور ايران و آمريكا تندترين الفاظ را عليه هم به كار مى برند، در شرايطى كه راديكال ترين جناح هاى سياسى در تهران و واشينگتن حكومت مى كنند و هر يك با شعار رام كردن حريف سركش خويش بر سر كار آمده اند، نشستن ايران و آمريكا بر سر ميز مذاكره اتفاق بسيار بزرگى است. مهم نيست كه محور اين مذاكرات چه موضوعاتى است (گويا دستور اوليه درباره اوضاع عراق است) و مهم نيست كه طرفين اين مذاكرات چه كسانى باشند (يكسوى ميز اصولگرايان ايرانى و سوى ديگر جمهوريخواهان آمريكايى نشسته اند، دو جريانى كه مشهور به نومحافظه كارى اند) مهم آن است كه تابوى سى ساله شكسته شده است و يادآورى اين نكته نه براى به سخره گرفتن آن حرمت و به رخ كشيدن اين حليت كه براى تاييد و تاكيد بر اهميت راهى است كه در پيش داريم: رابطه بلكه مذاكره با آمريكا تابويى بود كه از سال ۱۳۵۸ تاكنون شكل گرفته است.