با افزايش شديد استقبال شهروندان تهراني از مترو پس از سهميه‌بندي بنزين، نتايج دو سال كارشكني سياسي در توسعه سيستم حمل‌ونقل عمومي تهران آشكار مي‌شود.
به گزارش خبرنگار «بازتاب»، در سال 1384 و 1385 و سه ماهه نخست سال 1386، به رغم نياز شديد مترو تهران به خريد واگن‌هاي جديد براي پاسخ دادن به استقبال شديد شهروندان تهراني از مترو، هيچ‌گونه گشايش اعتباري از سوي بانك مركزي براي خريد قطارهاي جديد نشده و به همين دليل، امكان استفاده كامل از شبكه كنوني مترو، كه امكان حركت قطارها در هر دو دقيقه را داشته و مي‌توان ظرفيت كنوني شبكه را از 5/1 ميليون نفر به 5/2 ميليون نفر افزايش دهد، به وجود نيامده است.

كمبود شديد قطارها در مترو، موجب شده است تا امكان تعميرات دوره‌اي قطارهاي فعلي كاهش يافته و به همين دليل، ضريب اشكالات فني در قطارها افزايش يابد.

افزايش 12 درصدي مسافران مترو پس از سهميه‌بندي بنزين نيز باعث تشديد فشار به سيستم حمل‌ونقل شهري شده، به گونه‌اي كه هم‌زمان با بازديد روز چهارشنبه رئيس مجلس از مترو، وقفه بيست دقيقه‌اي در خط دوم مترو تهران پديد آمد.

اين در حالي است كه در سال‌هاي 1384 و 1385 حتي يك دلار نيز براي خريد واگن‌هاي مورد نياز مترو گشايش ارزي نشده، اما براي پروژه مونوريل كه پس از گذشت 5/3 سال از آغاز آن، پيشرفت اين پروژه حدود 5 درصد بوده است، 150 ميليون دلار يك سال پيش گشايش اعتبار شده كه تاكنون به خاطر عدم امكان اجرايي پروژه جذب نشده است.

گفتني است، در حالي كه بنا بر قانون بودجه سال 1385 هزار ميليارد تومان اعتبار براي ساخت مترو در كشور در نظر گرفته شده بود و به دليل شرايط ترافيكي تهران و ركود در مترو ديگر شهرهاي بزرگ بين 20 تا 40 درصد از اين مبلغ بايد صرف توسعه مترو تهران مي‌شد، به دليل مسائل سياسي، تنها 5 درصد از اين مبلغ آن هم در 28 اسفند ماه! به مترو تهران پرداخت شد.