(بروس اشنایر٬ نویسنده کتاب Liars and Outliers است.)

۱) گروهی از هکرهای وابسته به ارتش چین که مجموعه‌ای از حملات گسترده سایبری علیه آمریکا را سازمان‌دهی و اجرا کرده بودند شناسایی شدند٬ چون آنها از همان شبکه‌ای که برای اجرای حملات خود بهره می‌گرفتند٬ به فیس‌بوک هم وصل می‌شدند.

۲) هکتور مونسگور ۲۸ ساله٬ یکی از رهبران و مغزهای متفکر جنبش هکرهای LulzSac سال گذشته توسط FBI شناسایی و دستگیر شد. او به امنیت آنلاین مسلط بود و از سرویسی برای پنهان کردن هویت خود استفاده می‌کرد٬ اما همین که یک بار بدون پنهان کردن آدرس IP خود وارد یک چت‌روم شد٬ پلیس آمریکا ردش را گرفت و دستگیرش کرد.

۳) پائولا بردول٬ زنی که با دیوید پترائوس٬ رئیس سابق CIA پنهانی در رابطه بود٬ همچون موارد پیشین برای حراست از امنیت و پنهان کردن هویت خود در وب تلاش بسیاری کرده بود و تدابیر مخصوصی در نظر گرفته بود. او هرگز از کانکشن خانه‌اش به ایمیل پنهانش وصل نمی‌شد و هر گاه می‌خواست از آن طریق با پترائوس در تماس باشد از شبکه‌های عمومی مثل هتل‌ها استفاده می‌کرد. FBI اطلاعات ثبت‌شده در سرور‌های چند هتل مختلف را به دست آورد و از این طریق او هم شناسایی شد.

راهی برای رهایی نمانده است

چه بپذیرید و چه نپذیرید٬ چه بپسندید و چه نپسندید٬ اینترنت یک تشکیلات عظیم جاسوسی است. ما همیشه تحت تعقیبیم. گوگل در تعقیب ما است؛ هم در صفحات خودش و هم در همه صفحاتی که به آنها دسترسی دارد.

فیس‌بوک هم همین‌طور؛ فیس‌بوک حتی کسانی که کاربر این شبکه اجتماعی نیستند را هم زیر نظر دارد. اپل هم با آی‌فون و آی‌پد همه حرکات ما را زیر نظر دارد. یک روزنامه‌نگار با ابزاری موسوم به Collusion توانست کسانی که او را تعقیب می‌کنند را تعقیب کند. در یک بازه ۳۶ ساعته ۱۰۵ کمپانی تحرکات و فعالیت‌های آنلاین او را تحت نظر داشتند.

آنچه ما در اینترنت انجام می‌دهیم حالا بخشی جدایی‌ناپذیر از اطلاعات مربوط به ما است و این مساله با سرعتی باورنکردنی رو به گسترش است. تلاش‌های پائولا بردول برای پنهان نگه داشتن هویت خود٬ با به دست آوردن اطلاعات اقامتش در هتل‌ها نقش بر آب شد. امروز کامپیوترها در هر کاری که ما انجام می‌دهیم دخیل‌اند و به طور طبیعی داده‌هایی درباره ما تولید می‌کنند.

«برای ما راهی برای رهایی نمانده. به دنیایی که گوگل دقیقا می‌داند هر کدام از شما چه نوع فیلم پورنی دوست دارید٬ خوش آمدید؛ دنیایی که در آن گوگل شما را حتی بهتر از شریک زندگی‌تان می‌شناسد؛ دنیایی که در آن سازنده موبایل‌تان هر لحظه می‌داند که کجا هستید. به خط پایان مکالمات خصوصی خوش آمدید»

حالا همه‌چیز ذخیره می‌شود؛ همه‌چیز به هم مرتبط است و بسیاری از کمپانی‌های بزرگ جهان با پرونده‌سازی از زندگی‌های ما با استفاده از اطلاعاتی که از منابع گوناگون به دست می‌آورند٬ پول می‌سازند. مثلا فیس‌بوک٬ رفتار آنلاین شما را با عاداتی که در هنگام خرید در جهان آفلاین دارید تطبیق می‌دهد و ارتباط میان آنها را کشف می‌کند.

حتی از این هم می‌توان فراتر رفت؛ گوشی موبایل شما اطلاعات مرتبط با موقعیت‌های مکانی را ضبط می‌کند و همه تحرکات شما ثبت‌شده و قابل دسترسی است. این سیستم تجسس آنلاین بسیار فراگیر است: همه ما تحت نظریم٬ همیشه و همه‌جا٬ و اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های ما ذخیره می‌شود و تا ابد باقی خواهد ماند. این همان تشکیلات عظیم جاسوسی است و بارها از آنچه جرج اورول در سر داشت بزرگ‌تر و کارآمدتر است.

شاید فکر کنید در چنین شرایطی راه‌هایی برای گریز هم هست. ما می‌توانیم از جستجو در گوگل روی آی‌فون‌های خود خودداری کنیم و به جای آن از مرورگرهای کامپیوتری استفاده کنیم که امکان حذف کردن کوکی‌ها را به ما می‌دهند. می‌توانیم با هویت مستعار وارد فیس‌بوک شویم. می‌توانیم موبایل‌هایمان را خاموش کنیم و نقدی خرید کنیم. اما مساله اینجاست که هیچ‌کدام از این اقدامات تاثیرگذار نخواهد بود.

راه‌هایی که از طریق آن شما تحت تعقیب قرار می‌گیرید٬ بسیار پرشمارند. اینترنت٬ ایمیل٬ موبایل٬ مرورگر وب٬ شبکه‌های اجتماعی٬ موتورهای جستجو؛ اینها بخشی جدایی‌ناپذیر و ضروری از زندگی روزمره‌اند و نمی‌توان از مردم انتظار داشت که چون از تجسس و تحت تعقیب قرار گرفتن خوش‌شان نمی‌آید از آنها استفاده نکنند٬ آن هم در شرایطی که بخش عمده‌ای از این جاسوسی عمدا به‌طور پنهانی انجام می‌شود و جای‌گزین‌های مناسب هم برای این سرویس‌ها هم بسیار محدود و معدودند.

این چیزی نیست که از طریق «بازار آزاد» قابل حل باشد. ما به عنوان مصرف‌کنندگان هیچ انتخابی در برابرمان نداریم. همه کمپانی‌های اصلی خدمات‌دهنده در اینترنت از تعقیب کردن ما سود می‌برند. به محض این‌که وارد وب‌سایتی می‌شوید٬ مشخص می‌شود که چه کسی هستید؛ حتی بدون کوکی‌ها هم راه‌های بسیاری برای تعقیب و رهگیری آنلاین شما وجود دارد.

اینترنت فراموش نمی‌کند

کمپانی‌های تولیدکننده گوشی‌های هوشمند علاقه‌ای به حراست از حریم خصوصی شما ندارند. در یک پروژه تشخیص هویت در دانشگاه کارنگی ملون در آمریکا٬ پژوهشگران توانستند یک سوم دانشجویانی که تصویرشان در ویدئوها ضبط شده بود را صرفا از طریق مقایسه تصاویرشان با عکس‌های تگ‌شده عمومی روی فیس‌بوک شناسایی کنند.

«همه ما تحت نظریم٬ همیشه و همه‌جا٬ و اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های ما ذخیره می‌شود و تا ابد باقی خواهد ماند. این همان تشکیلات عظیم جاسوسی است و بارها از آنچه جرج اورول در سر داشت بزرگ‌تر و کارآمدتر است»

حراست از حریم خصوصی در اینترنت دیگر تقریبا غیرممکن است. اگر فقط یک بار فراموش کنید که هویت آنلاین‌تان را پنهان کنید٬ یا فقط یک بار روی لینکی به اشتباه کلیک کنید٬ یا چیزی را اشتباه تایپ کنید٬ برای همیشه نام‌تان را روی سرویسی چسبانده‌اید که برای پنهان شدن از آن استفاده می‌کنید و به سادگی شناسایی می‌شوید. هکتور مونسگور فقط یک بار اشتباه کرد و به دام افتاد. وقتی رئیس CIA نمی‌تواند از حریم خصوصی خود حراست کند٬ ما احتمالا هیچ شانسی برای این کار نخواهیم داشت.

در جهان امروز دولت‌ها و کمپانی‌ها با هم همکاری ‌می‌کنند تا اوضاع با همین شرایط ادامه یابد. دولت‌ها با کمال میل از داده‌هایی که کمپانی‌ها در اختیار دارند بهره می‌گیرند تا ما را دقیق‌تر زیر نظر داشته باشند. کمپانی‌ها هم با کمال میل داده‌ها را از دولت‌ها می‌خرند.

جاسوسی همچنان پرقدرت به پیش می‌رود و ما بی‌قدرت می‌مانیم. آنها بر خلاف میل مردم٬ از مواضع خود عقب‌نشینی نخواهند کرد. اصلاح این وضعیت نیازمند اراده‌ای قوی از سوی دولت‌ها است٬ اما آنها همان‌قدر سرمست جمع‌آوری داده‌ها هستند که کمپانی‌ها.

برای ما راهی برای رهایی نمانده. به دنیایی که گوگل دقیقا می‌داند هر کدام از شما چه نوع فیلم پورنی دوست دارید٬ خوش آمدید؛ دنیایی که در آن گوگل شما را حتی بهتر از شریک زندگی‌تان می‌شناسد؛ دنیایی که در آن سازنده موبایل‌تان هر لحظه می‌داند که کجا هستید. به خط پایان مکالمات خصوصی خوش آمدید٬ چون مکالمات شما به طور فزاینده روی ایمیل٬ اس‌ام‌اس یا شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گیرد.

به دنیایی که همه فعالیت‌های شما یا همه فعالیت‌های انجام‌شده روی یک کامپیوتر٬ ذخیره می‌شود٬ به هم ارتباط می‌یابد٬ مورد بررسی قرار می‌گیرد و بدون آگاهی و رضایت شما میان کمپانی‌ها دست به دست می‌گردد و دولت‌ها هم ممکن است به سادگی به آنها دست پیدا کنند٬ خوش آمدید. به دنیای اینترنت بدون حریم خصوصی خوش آمدید

این مجموعه که "کتابخانه عمومی دیپلماسی آمریکا" نامیده شده دربرگیرنده دوره ای است که هنری کیسینجر به عنوان وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی به کار مشغول بود.

این مجموعه شامل گزارشات محرمانه، تلگراف های دیپلماتیک و مکاتبات با کنگره در حدفاصل سال های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶ میلادی است.

اکثر این مکاتبات یا برای هنری کیسینجر، وزیر خارجه وقت آمریکا فرستاده شده و یا توسط او انجام شده است.

این اسناد تاکنون به خارج درز نکرده بوده و در آرشیو ملی آمریکا قابل دسترس نبوده است.

آسانژ، بنیانگذار سایت ویکی لیکس که در حال حاضر برای آن که به سوئد بازگردانده نشود، به سفارت اکوادور در لندن پناهنده شده، درباره افشای این مجموعه اسناد و مدارک به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفته که او این اطلاعات را در زمان اقامتش در سفارت اکودور جمع آوری کرده است.

سایت ویکی لیکس این مجموعه را بزرگترین مجموعه قابل جستجو از اسناد محرمانه و مکاتبات دیپلماتیکی توصیف کرده که بخشی از آن در گذشته به عنوان اسناد محرمانه طبقه بندی شده بود.

عبدالرشیدی در مورد جدیدترین اثر خود می‌گوید: گمان من بر اين است كه كار رسانه در جامعه ما با همه فزونها و كاستي‏هايي كه داشته است، از آغاز نخود نيم پزي بوده كه بايد برداشتي ناقص و خام از جوامع داراي رسانه‏هاي مترقي و فعال به شمارش آوريم. اگر اين فرض درست باشد، مي توان نتيجه گرفت كه به همين علت است كه در عصرها و دوره هاي مختلف و در جناحها و احزاب گوناگون، چه در زماني كه حاكم بوده اند و چه زماني كه در جبهه مخالف فعاليت داشته‌اند برداشتهاي متفاوتي از كار در رسانه و كاركرد رسانه در جامعه ما وجود داشته و دارد.

وی در مورد تعبیر نخود نيم پز می‌گوید: منظورم اين است كه شايد ظاهر، شكل و ساختار رسانه در كشور ما شبيه هر رسانه ديگري در هر جامعه ديگر بوده است، اما در حاشيه آن به رغم برخي تلاشها بحث دروازه باني خبر، نحوه مقاله‏نويسي و تفسير‏نويسي، اخلاق رسانه، نحوه تحقيق و پژوهش براي تهيه خبر و گزارش، چگونگي پرهيز از دروغ گويي و انتشار اخبار مخدوش و مورد ترديد، حفط مرز راست و دروغ، ضرورت رعايت اصل صحت و دقت، حدود و خطوط قرمز در رسانه، رابطه رسانه با جامعه و دولتمردان، موارد قابل اعتراض در برخورد با رسانه، نحوه پيگيري اعتراضات و شكايات و بسياري موارد ديگر در همه اين سالها همچنان روي ميز بحث و گفتگو باقي مانده و گويا هيچ ساختار منسجم و تعريف شده پايداري كه مبنايي علمي يا تجربي داشته باشد، براي اين موارد تعريف نشده است.

این کارشناس، مجری مشهور ادامه می‌دهد: البته اين بدان معنا نيست كه "هيچ كاري" در اين زمينه ها نشده است. اتفاقاً كارهاي زيادي صورت گرفته و تعاريف مختلفي مطرح شده است. اما به نظر مي‏رسد كه هيچ انسجام و يكپارچگي پايداري در اين تعاريف وجود نداشته و ندارد، و الا اين بحث‏ها تا به حال تمام شده بود و تا به حال ادامه نمي يافت. در نتيجه، اين تعاريف و اين مختصات - هر چه بوده يا هست - هنوز مورد بحث و ابراز ترديد است و بايد اجماعي ملي بر سر اين موارد حاصل شود.

وی در مورد کتاب جدیدش می‌گوید: كتاب حاضر مجموعه اطلاعاتي است كه مسير تكامل سخت افزاري و نرم‏افزاري رسانه را تشريح مي كند و به شناخت روابط دروني و مناسبات رسانه‏ها  با ديگر نهاد‏هاي سياسي، اجتماعي و قضايي جوامع ديگر، به خصوص جوامع غربي كمك مي‏كند. اين اطلاعات به صورت پراكنده از اين سو و آن سو جمع‏آوري و تدوين شده و به تشخيص گردآورنده كه خود از ژورناليست‏هاي قديمي است و عملاً با مشكلات ناشي از اين نياز به درك و شناخت روبرو بوده است، به درك بيشتر خواننده از نحوه رفتار رسانه ها در غرب، به خصوص در ايالات متحده امريكا كه خاستگاه رسانه‏هاي جديد است، كمك فراوان مي كند.

 گفتنی است عبدالرشیدی روزنامه‌نگار، مترجم، نویسنده و خبرنگاری است که دردهه‌های۱۹۸۰ و۱۹۹۰ میلادی از سوی سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران خبرنگار حوزه اروپا، سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، اوپک و اتحادیه اروپا بوده است. علاوه بر آن وی اجرای بسیاری از مصاحبه‌های مهم با شخصیت‌های برجسته جهانی و همچنین انبوهی از برنامه‌های گفت‌وگومحور را در کارنامه دارد.

چرا ژورناليسم؟، تاريخچه، صنعت چاپ، رسانه‏هاي گروهي، مدیا، تلگراف، سينما، تلويزيون، رسانه و فرهنگ‏سازي، تبليغات غير‏مستقيم، قوانين ناظر بر فعاليت رسانه، ژورناليسم، مختصات ژورناليسم، تعريف ژورناليسم از نظر دولتها، منبع خبرو اطلاعات، انقلاب رسانه، آموزش ژورناليسم، اخلاق و معيارهاي ژورناليسم، كميسيون شكايات، بي طرفي، نظارت يا سانسور، منبع مالي رسانه، آزادي بيان، رابطه آزادي بيان با آزادي‏هاي ديگر، مخالفت با آزادي بيان، حق مالكيت، مونيتورينگ (رهگيري)، آزادي رسانه، بيان مجرمانه، انتشار اطلاعات نادرست، سانسور، سازمانهاي نظارتي رسانه‏ای، مظاهر ژورناليسم، روزنامه، اولين روزنامه، رسانه و انقلاب صنعت، خبرگزاري‏ها، خبرنگار خارجي، مجله، تأثير رنگ و طرح، هنر و رسانه، ژورناليسم راديويي و تلويزيوني، راديو، تلويزيون، تاريخچه ساخت تلويزيون، تلويزيونهاي پخش مستقيم، اينترنت، جامعه اطلاعاتي، انواع ژورناليست، خبرنگار، كانون خبري، ستوننويس، خبرگزار، مجري، ويژگي‏هاي مجري، تهيه‏كننده، كارگردان تلويزيوني، تدوينگر، ويراستار، دبير و سردبير، مفسر، تصوير‏بردار، صدا‏بردار، ابزار كار ژورناليست‏ها، حروفچيني ، عكس ، ميكروفون ، ضبط صوت، دوربين، ويدئو، اي.ان.جي، اس.ان.جي، ماهواره، تلويزيون ماهوارهاي، راديوي ماهواره‏اي ، رسانه‏ها و فناوري‏هاي جديد، مكاتب ژورناليسم، روزنامه‏نگاري تهاجمي،  ژورناليسم افراد سرشناس، شايعه پراكني، چورناليسم، درز كردن خبر، ژورناليسم تركيبي ، ژورناليسم پژوهشي، ژورناليسم نوين، ژورناليسم علمي، ژورناليسم اقتدار، ژورناليسم وبلاگ، شبكه اجتماعي، انواع ژورناليسم، ژورناليسم آزاد، ژورناليسم پژوهشي، ژورناليسم جهت‏دار، ژورناليسم جنگ و‏صلح ، ژورناليسم بازدارنده، ژورناليسم افشاگر ، مستند، ژورناليسم پنهان، قوانين و اخلاق حاكم بر ژورناليسم پنهان، ژورناليسم اجتماعي، ژورناليسم ورزشي، ژورناليسم مبني بر حدس و گمان، ژورناليسم عريان، ژورناليسم مشاركتي، پروپاگاند، پروپاگاند و كودكان، جنگ رواني، سكوهاي متفاوت جنگ‏رواني، فرهنگسازي، چهره‌سازي، جنگ رسانه‏اي، ژورناليسم الكترونيكي، ژورناليسم تجاري، معروفترين ژورناليست‏هاي تاريخ، در رسانه‏هاي مكتوب، در شبکه هاي راديويي و تلويزيوني، جايزه پوليتزر، رسانه در هزاره سوم ميلادي، جملات قصار در باب ژورناليسم، اعلام و اصطلاحات و آلبوم عكس سرفصل مطالب این کتاب را شامل می‌شوند.

سیر تحول و تکامل ژورنالیسم در 212 صفحه، قطع وزیری، 1000تیراژ نسخه و 15 هزارتومان منتشر می‌شود.

گفتنی است در سال 92 هفته روابط‌عمومی برای نخستین بار در کشور (27 اردیبهشت لغایت 2 خردادماه) برگزار خواهد شد. برگزاری هشتمین همایش روابط‌عمومی الکترونیک و دومین کنفرانس روابط‌عمومی و صنعت از جمله برنامه‌های این هفته است.

بیایید اعداد را مرور کنیم. ۷۵ درصد سهم بازار گوشی‌های هوشمند در دنیا متعلق به اندروید است، در حالی که اپل تنها ۱۵ درصد بازار را در اختیار خود دارد. اما در آمریکا آی‌فون هنوز هم حکمرانی می‌کند و ۶۳ درصد گوشی‌هایی که Verizon می‌فروشد و ۸۴ درصد گوشی‌هایی که AT&T می‌فروشد، آی‌فون هستند.

در آسیا تعداد زیادی از کاربران جوان، از آی‌فون به سمت وسایل اندرویدی رو آورده‌اند، آنها مخصوصا به گجت‌های سامسونگ علافه دارند. گویی که آی‌فون که زمانی محصولی لوکس بود و می‌توانست مایه تفاخر باشد، دیگر آنقدر پیش و پا افتاده شده که مثل سابق هواخواه ندارد.

اما در آمریکا، وسایل اندرویدی هنوز خیلی عقب هستند، برای مثل پرچم‌داران اندروید مثل نکسوس ۴ یا گلکسی اس ۳ با اینکه کیفیت بسیار خوبی دارند، اما در آمریکا به گرد پای آی‌فون نمی‌رسند.

از آنجا که سایت و وبلاگ‌هایی آمریکایی تسلط رسانه‌ای فراوانی دارند و آنها اصولا برای مخاطبان خاص خود می‌نویسند، حجم اخبار مربوط به اپل و iOS و آی‌فون و اپلیکیشن‌های iOS بسیار بیشتر از اخبار پلتفرم اندروید به نظر می‌رسد. چیزی که شاید متناسب به درصد کاربران جهانی این دو نباشد.

حمایت از تیم وطن

بخشی از این محبوبیت می‌تواند به این خاطر باشد که اپل هر چه باشد، یک شرکت آمریکایی است و از سویی دیگر شکایت‌های اپل علیه سازندگان وسایل اندرویدی، آنقدر مؤثر بوده است که از دید بسیاری از کاربران آمریکایی، سازندگان اندرویدی تا حد یک مشت کپی‌کار، تنزل کرده‌اند.

اما اپل و هوداران مشتاقش در آمریکا به این هم قناعت نمی‌کنند و نه‌تنها از گوشی‌های اندرویدی انتقاد می‌کنند، بلکه به کاربران اندروید هم حمله می‌کنند و آنها را کاربرانی با کلاس پایین، سطح تحصیلات پایین، فقیر و دارای ذائقه بد می‌دانند. از این دیدگاه، کاربران اندروید فقط کسانی هستند که به دنبال ارزان‌ترین‌ها هستند.

برای مثال شما می‌توانید به مقاله‌ای در سایت گیزمودو مراجعه کنید که عنوان این بود: اندروید به خاطر ارزان بودنش است که محبوب شده، نه به خاطر خوب بودنش!

عکس اصلی این مقاله تصویر مردی بی‌خانمان است که یک گوشی اندرویدی در کنارش قرار دارد!

چیز جنجالی دیگر در این مقاله این بود که با اشاره به سطح متوسط درآمد خانواده‌های سیاهپوست که به طور قابل ملاحظه‌ای پایین‌تر از خانواده‌های سفیدپوست است، به تبلیغ سامسونگ اشاره می‌شود که در آن یک خانواده امریکایی- آفریقایی با یک گلکسی نوت ۲، یک عکس خانوادگی می‌گیرند.

با الهام از مقاله گیزمودو، سایت مشهور تک‌کرانچ هم مقاله دیگر با این عنوان نوشت: حقیقت این است که اندروید ارزان است ولی خوب نیست!

برچسب ارزان بودن و القا کردن مترادف بودن ارزانی با بی‌کیفیت بودن سالهاست که به اندروید خورده است. درست است که گوشی‌های اندرویدی ارزان‌قیمت زیاد هستند، ولی باید توجه داشت که گوشی‌های آی‌فون ارزان هم وجود دارند/

علاوه بر این وسایل اندرویدی هم هستند که اصلا ارزان نیستند، مثلا اگر از طریق Verizon گلکسی نوت ۲ یا گلکسی اس ۳ بخرید، در قرارداد دو ساله، هزینه آنها ۲۰۰ دلار خواهد بود. هزینه آی‌فون پنج با قرارداد مشابه همین ۲۰۰ دلار است و گوشی آی‌فون ۴S، تنها ۱۰۰ دلار برایتان تمام می‌شود، آی‌فون ۴ را هم می‌توانید به صورت رایگان دریافت کنید!

به طور خلاصه این حملات علیه اندروید بر دو چیز استوار بوده‌اند: ارزان ساختن کاری بی‌ارزش است و سیستم عامل اندروید، پشت سر iOS‌ است، باید گفت که در شرایط حاضر، هر دو تصور اشتباه هستند.

حقیقت ناخوشایند

بیایید اول بر سیستم عامل متمرکز شویم، بیرون گذاشتن اسکات فروستال توسط تیم کوک را می‌توان نشانه‌ای از نگرانی اپل در مورد پیشرفت‌های رقیبش دانست.

از نظر سخت‌افزاری محصولات اندرویدی بسیار متنوع هستند. بر حسب مدل و سازنده این گوشی‌ها، کیفیت متفاوتی دارند. شما از یک سو گوشی‌های بسیار ارزان را دارید و از سوی دیگر گلکسی اس ۳ یا نکسوس ۴ را.

از نظر اندازه صفحه نمایش اپل، تنها دو اندازه را برای آی‌فون ارائه می‌دهد، صفحه نمایش کوچک آی‌فون‌های قابل از آی‌فون ۵ و صفحه نمایش بزرگ‌تر، اما هنوز کسل‌کننده آی‌فون ۵٫ اما وسایل اندرویدی اندازه صفحه نمایش بسیار متنوعی دارند.

زمانی طرفداران اپل می‌توانستند کیفیت رتینای آی‌فون را، دلیل برتری نمایشگر آی‌فون بر سایر گوشی‌ها بدانند. اما این برتری هم با آمدن گوشی‌های اندرویدی که وضوح صفحه نمایش بیشتر از ۳۰۰ پیکسل در هر اینچ دارند، از بین رفته است.

زمانی اپل می‌توانست به تعداد بیشتر اپلیکیشن‌های خود افتخار کند، اما در نیمه سال میلادی ۲۰۱۳ از این لحاظ از اپل پیشی خواهد گرفت. البته هنوز هم در برخی از حوزه‌های خاص، کیفیت و کمیت اپلیکیشن‌های iOS بیشتر از اندروید است، اما در حوزه اپلیکیشن‌ها روزمره و ضروری، باید گفت اندروید هیچ کمبودی ندارد.

افزایش کاربران اندروید ممکن است سبب شود، توسعه‌دهندگان اندروید را بیشتر مد نظر قرار بدهند و به یاد داشته باشید که حتی دو آتشه‌ترین هوداران اپل هم بعضی از اپلیکیشن‌های گوگل مثل نقشه گوگل را بر اپلیکیشن‌های پیش‌فرض ترجیح می‌دهند.

قدرت پروپاگاندا

همان طور که در ابتدای مقاله اشاره کردم، در آمریکا گروهی از بلاگرها پر سر و صدا وجود دارند که همچنان بر طبل برتری آی‌فون می‌کوبند. کاربران آمریکایی بر اساس همین تبلیغات ممکن است تصور کنند که گوشی‌های هوشمند اندرویدی پیچیده هستند، کاربری آنها دشوار است و مخصوص گیک‌هاست، یا اینکه این گوشی‌ها غیر قابل اعتمادند و بدتر از همه اینکه این گوشی‌ها مخصوص آدم‌های فقیر ساخته شده‌اند.

برای مثال کافی است به آوریل سال ۲۰۱۲ برگردیم، زمانی که نسخه اندروید اینستاگرام آمد. در آن زمان کاربران آی‌فون نمی‌توانستند حضور کاربران اندروید را در کنار خود تحمل کنند، آنها این کاربران را در حکم فقرایی از اردوگاه‌ها و حاشیه‌های شهر می‌دانستند که به محله اعیان‌نشین آنها آمده‌اند!برای مثال کافی است به آوریل سال ۲۰۱۲ برگردیم، زمانی که نسخه اندروید اینستاگرام آمد. در آن زمان کاربران آی‌فون نمی‌توانستند حضور کاربران اندروید را در کنار خود تحمل کنند، آنها این کاربران را در حکم فقرایی از اردوگاه‌ها و حاشیه‌های شهر می‌دانستند که به محله اعیان‌نشین آنها آمده‌اند!

با همه این اعمال، کاربران اپل ظاهر آدم‌های بی‌گناه و بی‌تزویر را به خود می‌گیرند و تظاهر می‌کنند که علت دشمنی کاربران اندروید و دشنام‌های آنها را درک نمی‌کنند!

آینده

شاید به بازار آمدن تلویزیون اپل در آینده نزدیک بار دیگر موتور محرکی برای اپل شود و همان داستان آی‌فون بار دیگر تکرار شود: این بار هم  سازندگان بقیه تلویزیون‌ها، کپی‌کارهای بی‌کیفت آسیایی لقب بگیرند و موجی از خبرهای مربوط به تلویزیون هوشمند اپل راه بیفتد و دارندگان بقیه تلویزیون‌ها حاشیه‌نشین‌های بی‌چیز قلمداد شوند.

متأسفانه تجربه نشان داده است که این راهبرد همیشه در آمریکا موفق بوده است!

ویلیام هنری بیل گیتس مرد ثروتمندی است. میزان تخمینی ثروت او 65 میلیارد دلار است. برابر با تولید ناخالص ملی سالانه‌ی اکوادور یا کمی بیش از این شاخص در کرواسی. با این معیار موسس مایکروسافت به اندازه‌ی دو کنیا، سه ترینیداد و ده دوازده برابر مونته‌نگرو می‌ارزد. این اوضاع برای کسی که دانشگاه را نصفه رها کرده، بدک نیست.

پروفسور مجید تهرانیان روز دوشنبه در آمریکا درگذشت. روحش شاد، یادش گرامی.

مطلب: درگذشت مجید تهرانیان، خبر نشد! 

MBA NEWS: این روزها بازار شایعه‌ای مبنی براینکه بزودی دنیا با آتش گرفتن خورشید به پایان خواهد رسید، درمیان مردم بسیاری از کشورهای دنیا داغ است و این موضوع موجبات نگرانی و سئوالات زیادی را برای خیلی‌ها ایجاد کرده است. 

دکتر سلطانی فر از دیگر اساتید علوم ارتباطات نیز در این مورد اظهار داشت: انتشار این شایعه در غالب یک خبر همه‌گیر در جهان، نشانه عوام‌زدگی مردمی است که در دنیای مدرن امروزی غرق شده‌اند و به عبارتی انسان مدرن امروز ریشه در سنت‌ها دارد، گر چه در دنیای مدرنیزه کنونی دست و پا می‌زند، در واقع انتشار چنین موضوعاتی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، نشانگر نوعی تقابل سنت و مدرنیته تلقی می‌شود. 

پیش بینی آی. بی. ام برای 5 سال آینده: تلفن های هوشمند و تبلت های امروزی کارهای خیلی زیادی می کنند. در کسری از ثانیه می توانند وضع آب و هوای زیمباوه یا گینه بیسائو را به شما بگویند، بهترین خرید ها را پیشنهاد کنند، ساعت کوک کنند و غیره. اما با کمال احترام، آنها هنوز خیلی ابتدایی هستند.

اگر از کامپیوتر خود (پی سی یا پست پی سی) بپرسید که یک تکه پارچه چه حسی را به پوست بدن منتقل می کند یا یک سوپ خوشمزه چه بویی دارد، به در و دیوار می خورد و راه خودش را گم می کنند، آخر سر هم با سرفه کردن به شما می فهماند که کاری از دستش ساخته نیست!

سیستم های رایانش شناختی (مبتنی بر ادراک(

دستاوردهای مرتبط با رایانش شناختی (یا ادراکی) هنوز در سطح بالایی قرار نگرفته اند. در اصل اگر فکر می کنید توانایی “رایانش” سیستم ها مساوی است با “فکر کردن” باید دیدگاه خودتان را عوض کنید چون اصلاً چنین نیست. آقای میرسون، نایب رئیس بخش نوآوری در IBM می گوید:

«تفاوت های بنیادینی میان طرز فکرهای مختلف درباره رایانش وجود دارد. [برای رایانش شناختی] باید از اساس، طرز فکرتان درباره جذب داده ها را تغییر دهید. اینطور نیست که فقط یک عکس بگیرید و آن را ذخیره کنید. باید با آن عکس به عنوان یک موجودیت مستقل برخورد شود و نه فقط چند صفر و یک. رایانش شناختی تغییرات بسیار جذابی را برای قابلیت ها[ی کامپیوترها] رقم خواهد زد و این برای ما یک محرک بزرگ است.»

یکی از تفاوت های میان کامپیوتری که قوه ادراک و قابلیت شناختن چیزها را دارد با یک کامپیوتر سنتی، مقوله تمرین است. یک سیستم شناختی، به دادن جواب های غلط و به درد نخور ادامه نمی دهد، بلکه اگر به یک نتیجه گیری غلط رسید، می تواند رویکرد خود را عوض کرده و به شناخت جدیدی نایل آید. آقای میرسون در این باره می گوید:

«در یک ماشین دارای قابلیت ادراک، شما آن را آماده و روشن می کنید ولی این خود دستگاه است که شروع به مشاهده می کند و این کاملاً از آنچه اکنون داریم، متفاوت است زیرا دستگاه های آینده با محاسبات آماری قادر به رسیدن به یک نتیجه نهایی می شوند و با این حال، اگر پاسخ اولیه شان غلط باشد و شما این را به دستگاه بگویید، دوباره احتمالات منجر به نتیجه غلط را این بار با وزن های متفاوت بررسی کرده و سرانجام به نتیجه صحیح می رسد.»

نترسید، رایانش شناختی مساوی هوش مصنوعی نیست

تصور الحاق حواس پنجگانه انسان ها به کامپیوترها، شاید شما را یاد آخر الزمان رباتیک و خود آگاهی کامپیوتر ها و ماشین هایی بیندازد که قادر به تفکر مستقل هستند؛ ولی نه، لطفاً بر اسب تخیل مهار بزنید. آقای میرسون می گوید که دره ای سترگ بین “شناخت کامپیوتری مبتنی بر حواس” و “هوش مصنوعی حقیقی” است:

«این [رایانش شناختی] تکنولوژی واقعاً عظیمی است ولی نمی تواند سر خود جایی برود. برای چنین هدفی طراحی نشده. در حقیقت چیزی که برای آن طراحی شده، عکس العمل نشان دادن برای انسان و یاری رساندن است. اما در عین حال با ارائه ورودی های انسانی (حواس پنجگانه)، این آزادی را به ما می دهد تا به جای برنامه ریزی کردن کامپیوتر، آن را آموزش و تمرین بدهیم. ساده بگویم، آگاهی بیشتری [نسبت به کامپیوترهای فعلی] ندارد بلکه پهنای باند بیشتری خواهد داشت و این تفاوت بزرگش با کامپیوترهای سنتی است.»

۱ از ۵: لمس

امروزه شما می توانید نمایشگر تبلت یا تلفن هوشمند را لمس کرده و از این طریق به دستگاه خود دستوراتی را بدهید، اما آیا می توانید آنچه را که صفحه لمسی در حال نشان دادنش است هم لمس کنید؟ جواب این سوال فعلاً نه است؛ ولی آی بی ام می گوید فقط تا ۵ سال آینده. این کمپانی بزرگ در حال کار بر روی صفحات لمسی با قابلیت شبیه سازی محیط بیرون است!

تصور کنید صفحه لمسی نامرئی که روی نمایشگر تلفن شما است، بتواند بافت پارچه ای را که در یک فروشگاه آنلاین مشغول مشاهده اش هستید شبیه سازی کرده و شما فقط با دست کشیدن روی نمایشگر، آن جنس را حس کنید. یا بافت هر محصول دیگری را فقط با دست کشیدن روی نمایشگر تلفن دقیقاً حس کنید. تصور کنید که از سبد دستی یک فرد روستایی در دامنه آلپ خوشتان آمده: «ای کاش می شد ببینم چه جنسی دارد!» ۵ سال دیگر، لمس کردن آن از پشت پنجره ای کوچک یعنی نمایشگر تلفن یا تبلت، دیگر یک رؤیا نخواهد بود.

اما چگونه؟ یکی از تکنولوژی هایی که IBM در حال کار بر روی آن است، لرزش سطح است. آنها می خواهند لرزش (کلمه ویبره آشنا تر نیست؟) را طوری به خدمت بگیرند که با نوسان های مختلف، بتواند حسی از بافت پارچه های مختلف یا سایر چیزها را برای سر انگشت شما تداعی کند.

۲ از ۵: بینایی

تا سال ۲۰۱۷ کامپیوترهای ما نه تنها قادر به تماشا کردن تصاویر خواهند شد بلکه آنها را درک هم خواهند کرد. آنها می توانند آموزش ببینند که تصاویر و ویدیوها را به “ویژگی های مختلف” تجزیه کرده و چیزهایی مثل توزیع رنگ، بافت سطوح، اطلاعات مربوط به لبه های هر شیء و نیز اطلاعات حرکتی را درک کنند. هر پیکسل، بیش از ۱۰۰۰ کلمه برای کامپیوتر شما معنا خواهد داشت.

کامپیوتر مثال هایی را دریافت خواهد کرد و با تمرین روی آنها قادر به درک هر تصویر خواهد شد. اجزا داخل قاب را تشخیص داده و می فهمد که چه چیزی بیشتر اهمیت دارد؛ برای مثال در محیط شهری تشخیص می دهد که خطوط ساختمان ها و خیابان ها برای درک تصویر مهم هستند.

در مورد ویدیو ها هم به همین شکل. برای مثال در جریان یک طوفان شدید، مردم ویدیوهایی را از مکان های مختلف می گیرند و به اشتراک می گذارند. این به کامپیوترهای دارای قابلیت شناخت، کمک می کند تا وضعیت مناطق مختلف را تحلیل کنند و در صورت لزوم، آژیر خطر برای آتش نشانی یا اورژانس پزشکی را به صدا در آورند.

در زندگی عادی هم به اشتراک گذاشتن ویدیوهایی از تجربه هایی که داریم، می تواند به دیگران کمک کند تا مکان های تفریح یا سفر خود را انتخاب کنند و کامپیوترهای شناختی با کمک آن ویدیوها، می توانند پیشنهادهای خوبی به صاحبان خود بدهند.

اما تصور کنید که بینایی کامپیوتر ها چه کمکی به تشخیص بیماری های پوستی خواهد کرد که عموماً نسبت به آنها بی تفاوت هستیم یا تا زمانی که علائم آنها به سطح خطرناکی نرسند، آنها را جدی نمی گیریم. کامپیوتر می تواند با تجزیه و تحلیل عکس هایی که در طول زمان گرفته شده، تغییرات بافت پوست را تشخیص داده و در صورت نیاز به شما هشدار دهد.

۳ از ۵: شنوایی

تا ۵ سال دیگر، کامپیوترها (در همه فرم های خود) قادر به شنیدن آنچه که مهم است خواهند شد. سیستم های شنوایی آینده با گوش کردن به صداهای مختلف قادر به یادگیری خواهند بود و با استفاده از این نوع ورودی، قادر به شناسایی الگوهای مختلف و ساختن مدل هایی برای تجزیه صداها می شوند. به عنوان مثال خواهید توانست پیش بینی کنید که چه زمانی یک درخت خواهد افتاد یا با ضبط و بررسی صداهای مختلف یک نوزاد، کامپیوتر در دفعات بعدی قادر خواهد شد گریه یا صداهای بی معنای کودکانه ای را که او از خود در می آورد، برای شما تفسیر کند تا بفهمید که آیا کودک خسته است، خوابش می آید، گرسنه است یا احساس درد می کند.

آقای دیمیتری کانفسکی که مخترع ارشد در آی بی ام است و از ۳ سالگی شنوایی خود را از دست داده درباره شنوایی کامپیوترهای آینده کار کرده و می گوید که به عنوان مثال درباره رانش زمین در برزیل، می توان از رایانش شناختی استفاده کرد تا سنسورهای مختلف بر اساس شنیدن اتفاقات پیرامونی، مثل تشخیص حرکات کوه ها و بارش باران، از وقوع اتفاقات محتمل خبر دهند و به این شکل جان مردم را از خطر نجات دهند.

۴ از ۵: چشایی

IBM برای ۵ سال آینده، کامپیوترهایی را تصور می کند که از خود شما به سلیقه غذا خوردنتان بیشتر آگاه هستند. ماشینی را تصور کنید که مزه را تشخیص می دهد و از این رو با آنالیز ساختار شیمیایی غذا می تواند چرایی علاقه شما به آن را درک کند. به این شکل، نه تنها غذاهای سالم را به شما پیشنهاد می کند بلکه با کنار هم چیدن جفت غذاهای مختلف، شما را غافلگیر می کند زیرا تا قبل از آن نمی دانستید که خوردن آن غذاها در کنار هم، اینقدر می تواند لذت بخش باشد.

بله یک کامپیوتر به شرط شناخت شما و توانایی تشخیص مزه ها، می تواند با دسترسی به دیتابیس غذاها به شما کمک کند بهتر غذا بخورید. یا مثلاً، تصور کنید که مریض می شوید و دکتر برای شما پرهیز غذایی و رژیم خاصی را توصیه می کند. بنابراین قدرت انتخاب تان محدود می شود، اما در همین محدوده هم کامپیوتر می تواند انتخاب های متنوعی را توصیه و زندگی تان را بهتر کند.

۵ از ۵: بویایی

تا ۵ سال دیگر، کامپیوترها حس بویایی را نیز خواهند داشت. متخصصین سنسورهایی را در دستگاه ها قرار خواهند داد که قادر به تشخیص بو هستند. بوی یک نوشیدنی، یک غذا، یک عطر، یا حتی بوی یک بیماری! بله بیماری ها هم بو دارند و در بیمارستان ها می توان با نصب این سنسورها، کمک کردن که اطلاعات مختلفی در اختیار پزشکان قرار بگیرد یا حتی تصور کنید که تلفن هوشمندتان با برخورداری از این سنسورها، قبل از شما تشخیص دهد که در شرف بیماری هستید!

کامپیوترهای آینده تلاش خواهند کرد با جمع آوری اطلاعات مربوط به هر بو کاری را که در مغز شما اتفاق می افتد یعنی پردازش اطلاعات به دست آمده از مولکول ها را انجام دهند.

آیا همه اینها باعث نمی شود که فکر کنید گجت های امروزی، خیلی ساده و ابتدایی هستند؟

همشهری آنلاین - طاهره ساعدی: در دنیای امروز که با رسانه‌های جدید زندگی می‌کنیم بعضی مفاهیم ارتباطی دگرگون شده‌اند؛ یعنی ایجاد وب‌یک و وب‌دو، مخاطب را به کاربر تبدیل کرده است.

مسئله‌ای که با ظهور تکنولوژی‌های جدید اتفاق افتاده این است که نگاه به فرد به‌عنوان مخاطب باید تبدیل به کاربر شود. به‌عبارت دیگر مخاطب سنتی «مجبور» (در گذشته) به همراه و تولید‌کننده محتوا تبدیل می‌شود و در حقیقت کاربر متولد می‌شود و جای مخاطب را می‌گیرد چون تولید‌کننده محتوا هم هست و نقش مهمی در تولید دارد و در آن تأثیر‌گذار است. تغییر در فضا و نگاه بسیار عمده است و رسانه‌های جدید تا حد زیادی مسطح شده‌اند؛ یعنی مدل ارتباط آنها با مخاطب تا حد زیادی تغییر کرده است. نمی‌توان مخاطب را مقابل تولید‌کننده خبر و محتوا قرار داد بلکه مخاطب یا همان کاربر در کنار تولید‌کننده و فرستنده محتواست. اگر دیگر تغییرات صورت‌گرفته توسط تکنولوژی‌های جدید ارتباطی را نادیده بگیریم همین یک دگرگونی صورت‌گرفته، دیدگاه‌های ما را نسبت به مخاطبی که در گذشته مفهوم دیگری داشت و با تئوری‌هایی مانند گلوله تزریقی، مارپیچ سکوت، دروازه‌بانی خبر و... روبه‌روی تولیدکننده قرار می‌گرفت تغییر داده و تبدیل به مخاطب فعال کرده است. بنابراین در حال حاضر با تغییرات صورت‌گرفته در مفهوم، گفتن مخاطب در دنیای رسانه‌ای امروز اشتباه است.

دکتر محمد سلطانی‌فر، رئیس گروه ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات و مدیرکل مطالعات رسانه مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفت‌وگو با خبرنگار همشهری می‌گوید: به‌دلیل تفاوتی که شکل گرفته ما نباید مخاطب را مجبور به پذیرش نگاه خود به‌عنوان تولید‌کننده خبر کنیم بلکه اصحاب رسانه باید با ادبیات خود به‌گونه‌ای صحبت کنند که با کاربر همراه باشند. به‌عبارت بهتر نوع تحمیل‌شده ادبیات از بالا به پایین به نوع ادبیات از پایین به بالا و همراه، تغییر یافته است که رسانه باید به آن توجه داشته باشد. رسانه‌هایی در دنیای امروز موفق هستند که بتوانند مخاطب خود را به‌خوبی بشناسند و با ادبیات و فرهنگ و نیاز او در جامعه امروز حرکت کنند و در واقع خودشان را همراه مخاطب بدانند نه اینکه خود را به مخاطب تحمیل کنند. نگاه از بالا به پایین سنتی به مخاطب، به یک نگاه مسطح و برابر تغییر یافته است و همانطور که دنیا مسطح شده نگاه روزنامه‌نگاری و رسانه‌ای هم مسطح شده است و رسانه‌هایی گوی سبقت را از بقیه می‌ربایند که بتوانند این نگاه را در فضای کنونی به ‌کار گیرند و دنبال کنند.

همشهری آنلاین- علیرضا نوش‌آفرین: نخستین کنگره فضای مجازی و آسیب‌های اجتماعی نوپدید، با تمرکز بر تهدید‌ها و فرصت‌های موجود در شبکه‌های اجتماعی، برگزار شد.

در این کنگره تأکید شد که با تولید محتوا و خردجمعی در داخل کشور می‌توانیم تهدید‌هایشبکه‌های اجتماعی را خنثی و آنها را به فرصتی برای خود تبدیل کرده و به راحتی افکار عمومی را هدایت کنیم. این کنگره با پخش زنده مراسم افتتاحیه در اینترنت در سالن همایش‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی آغاز به‌کار کرد. معاون رسانه مجازی سازمان صداوسیما نتوانست سیستم فنی شبکه‌ ای‌پی‌‌مدیا را به‌طور زنده در سالن کنگره ارائه دهد که نشان‌دهنده ضعف فنی شبکه و زیر‌ساخت ارتباطی در ایران است. وقتی در یک کنگره علمی که از مدت‌ها قبل روی آن برنامه‌ریزی شده امکان پخش‌ آی‌پی‌مدیا فراهم نمی‌شود چگونه مردم عادی می‌توانند در منزل به آن دست یابند؟ اگر چه به گفته سیاهکلی، معاون رسانه‌های مجازی صداوسیما، دریافت این سرویس نیازمند پرداخت 10هزار تومان در هر‌ماه از سوی متقاضی است.

***
لطف‌الله سیاهکلی، معاون رسانه‌های مجازی صداوسیما اظهار داشت: این سازمان سرویس ‌آی‌پی مدیا را از مدتی پیش راه‌اندازی کرده است. ‌آی‌پی مدیا یعنی رسانه‌هایی که بر پروتکل اینترنت فعالیت می‌کنند. ما امروز دوست داشتیم که آن را اینجا نمایش بدهیم اما مثل اینکه دوستان نتوانستند! در اینجا یک انباره بسیار زیادی از تولیدات صداوسیما و دیگر نهاد‌ها و ارگان‌ها و مردم می‌تواند وجود داشته باشد.

وی گفت: برای دریافت‌ آی‌پی‌مدیا دومگا بیت بر ثانیه پهنای باند لازم دارید. اگر کمتر باشد تصویر دریافت نمی‌شود؛ خودش اتومات خودش را چک می‌کند و اگر دومگ به 1/5 مگ برسد تصویر دریافت نمی‌کنید.

معاون رسانه‌های مجازی صداوسیما افزود:‌‌ آی‌پی‌مدیا روی خطوط تلفن با همان هزینه‌ ای‌دی‌اس‌ال که حدود 10هزار تومان در ‌ماه است به منازل می‌آید. در اینجا دو مگ پهنای باند با تمام سرویس‌ها و خدماتی که بسیار فراوان هستند ارائه می‌شود. مثلا ده‌ها کانال رادیو تلویزیونی، سیستم خدمات عمومی، بازی‌های رایانه‌ای و سرویس‌ها و سایت‌های مختلف از این طریق قابل ارائه هستند و مردم می‌توانند از آن استفاده کنند.

یک استاد دانشگاه و مسئول پانل تخصصی این کنگره نیز اظهار داشت: حضور و گسترش شبکه‌های اجتماعی در جوامعی که مانند ما در حال ‌گذار محسوب می‌شوند جزئی از تغییرات اجتماعی است،‌ به همین دلیل نخبگان و افرادی که در فضاهای تصمیم‌گیری عمل می‌کنند و اشخاص حقیقی و افرادی که در این حوزه مسئول هستند باید تکلیفشان را مشخص کنند. ما بدون تعارف با هر پدیده نویی که در کشورمان وارد شده ابتدا به‌ساکن مخالفت کرده‌ایم؛ دلیل مخالفتش هم نگاه سنتی ما به این پدیده‌ها بوده است.

دکتر محمد سلطانی‌فر افزود: از زمانی که برق، ویدئو یا هر تکنولوژی جدیدی که آمد ابتدا ما با آن مقابله کرده‌ و بعد وارد فضای استفاده از آن شده‌ایم. پدیده فضای مجازی و رسانه‌های جدید یکسری خصوصیات خاص خودش را دارد که منتظر تعلل و مخالفت‌های ما نمی‌ماند و خودش را برفضای ما تحمیل می‌کند و همانطور که می‌بینید خود را بر ما تحمیل کرده است.

در غرب و بسیاری از کشورهای توسعه یافته صنعت چاپ و نوشتن در حال از بین رفتن است و بیشتر همه چیز به سمت کامپیوتر پیش می رود اما هنوز کشورهای محرو در دنیا زیاد هستند.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، لیبریا یکی از کشورهای محروم در غرب آفریقا است که مردم آن حتی توانایی خرید روزنامه نیز ندارند چه برسد به اینکه بخواهند کامپیوتر و اینترنت داشته باشند.

در پایتخت این کشور و در شهر «مونوروویا» فردی به نام «آلفرد سیرلیف» تنها کسی است که خبرهای به روز را از نقاط مختلف جهان با قیمتی بسیار ارزان در اختیار مردم قرار می دهد.

او در مرکز این شهر روزنامه ای به نام «Daily Talk« ایجاد کرده است و نکته جالب در مورد آن این است که او تمام خبرهای روز دنیا را بر روی تخته سیاه یادداشت می کند.

او از سال 2000 این کار خودش را آغاز کرده است و در آن زمان مجبور بود تا به کافی نت هایی برود و در آنجا خبرها را از سایت های مختلف استخراج می کرد و سپس روی تخته آن ها را می نوشت. در این روزنامه او همه کاره است و از مدیریت تا خبرنگاری را خودش انجام می دهد.

در این مدت که او به این کار مشغول است مشکلات کختلفی نیز برایش اتفاق افتاده است که از جمله آن ها می توان به جنگ های داخلی این کشور اشاره کرد که طی آن چندین بار تخته سیاه او از بین رفته است.

در این کشور تنها 25 درصد از مردان و 60 درصد از خانم ها سواد دارند و آلفرد میگوید اگر همین مقدار از افراد نیز از خبرها مطلع باشند بسیار عالی است.  

سی‌امین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیرمسؤولی امیرعباس تقی‌پور و سردبیری امیر لعلی همزمان با نوزدهمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها منتشر شد.

علاقه‌مندان به تهیه این ماهنامه می‌توانند از غرفه مدیریت ارتباطات در راهروی رسانه‌های اجتماعی نمایشگاه مطبوعات بازدید کرده و با تخفیف‌ ویژه‌ای شماره جدید این نشریه و شماره‌های گذشته آن را دریافت کنند.

گفتنی است در شماره آبان‌ماه مدیریت ارتباطات، مدیرمسؤول ماهنامه در سرمقاله خود با عنوان «به هم خوردن تعادل منابع در رسانه‌های مکتوب و چند پیشنهاد» به بهانه برگزاری نمایشگاه مطبوعات نوشته است: روند تولید نشریات چاپی به دلیل گران شدن ابزار و وسائل موردنیاز و بویژه کاغذ، با مشکلات عدیده‌ای روبرو شده است. در روزهای اخیر اخبار بیشتری از کاهش تعداد صفحات، تأخیر در انتشار و یا توقف انتشار مطبوعات، به دلیل مسائل اقتصادی منتشر می‌شود. در این میان، مطبوعات مستقل و تخصصی بیش از مطبوعات دولتی و یا وابسته به جناح‌های سیاسی و پایگاه‌های قدرت، آسیب‌پذیرند. اگر همه این‌ها را در کنار مسائلی مانند کاهش قدرت خرید مردم و حذف مطبوعات از سبد کالای خانوار، کاهش شدید آگهی‌ها به عنوان اصلی‌ترین منبع تأمین مادی اکثرنشریات چاپی، مشکلات توزیع و هزینه‌های مالی و اداری قرار دهیم نتیجه خواهیم گرفت که تعادل منابع و مصارف مطبوعات به هم ریخته و یا در حال به هم ریختن است و اگر دیر بجنبیم ممکن است اتفاقات ناخوشایند دیگری در تاریخ مطبوعات مکتوب، به ثبت برسد.

امیرعباس تقی‌پور در ادامه سرمقاله خود برگزاری جلسات هم‌‌اندیشی و هماهنگی بصورت منظم و هفتگی با هدف شناخت مشکلات، بررسی راه‌کارهای غلبه بر مسائل و اتخاذ تصمیماتی که منافع جمیع مطبوعات را پوشش دهد، به اشتراک گذاشتن امکانات رسانه‌ها برای استفاده یکدیگر، استفاده از امکانات گسترده و ارزان‌تر دنیای مجازی از طریق راه‌اندازی نسخه‌های وب یا سامان‌دهی و ارتقای سایت‌های موجود نشریات و تشویق مخاطبان برای خرید نسخه‌های پی دی اف با قیمت کمتر از نشریه کاغذی، اصلاح سیاست‌های حمایتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تخصیص یارانه بیشتر به نشریات منتشر شده در فضای وب به جای نشریات چاپی، بازتر شدن فضای نقد و بررسی مسائل روز در مطبوعات و... را از جمله راهکارهای قابل بررسی برای ساماندهی وضعیت فعلی اقتصاد مطبوعات عنوان کرد.

در شماره اخیر ماهنامه مدیریت ارتباطات، یادداشت‌ها و تحلیل‌هایی به این شرح به چشم می‌خورد: «رسانه‌هاي بيگانه: قرائتي با تحليل گفتماني؛ دیپلماسی سازگار و دیپلماسی ناسازگار» به قلم دکتر حسن بشیر، نقش رسانه‌ها در تقویت همبستگی اقوام در ایران به قلم فاطمه پورمعصوم، حوزه ارتباطات نیازمند تحول اساسی در تولید ‌محتوا به قلم میثم مرادی‌نیا، روابط‌عمومی؛ طعم تلخ عسل به قلم محسن جعفری‌نیارکی و مسؤولیت اجتماعی شرکت‌ها و سازمان‌ها به قلم ليلا رهبري مقدم.

در ادامه، گفت‌وگویی با دکتر محمد سلطانی‌فر، استاد ارتباطات در مورد جایگاه دیپلماسی رسانه‌ای در دنیای امروز با عنوان «افکار عمومی قدرتش را بر دیپلماسی تحمیل می‌کند» به چاپ رسیده است. سلطانی‌فر در این گفت‌وگو تصریح کرده است: با توسعه روزافزون ابزارهای ارتباطی به‌ویژه تغییرات سریع رسانه‌های مبتنی بر وب و اینترنت، شیوه‌های بکارگیری دیپلماسی رسانه‌ای و حتی تعریف آن نیز دستخوش تغییر شده است و اساساً موجب شده تا «دیپلماسی رسانه‌ای» به پایان حیات کوتاه‌مدت خود نزدیک شود. امروز دیگر دیپلماسی رسانه‌ای نمی‌تواند جریان هدایتگری افکار عمومی را در اختیار داشته باشد و به همین دلیل جای خود را به «دیپلماسی عمومی» داده است. اینکه با توسعه ابزارهای ارتباطی مردم نقش مؤثرتری در شکل‌گیری نظام رسانه‌ای ایفا می‌کنند، نقطه آغازین این تغییر دیپلماسی در فضای رسانه‌ای است.

علی البرزی نیز گفت‌وگویی اختصاصی با سفیر سومالی در ایران در خصوص وضعیت رسانه‌ای در این کشور انجام داده و به نقل از او نوشته است که در سومالی فیلترینگ وجود ندارد.

مجید یوفی نیز با مدیرعامل شرکت پیام همشهری در خصوص چگونگی شکل‌گیری ضمیمه راهنمای همشهری و عملکرد آن گفت‌وگو کرده است.

در شماره سی‌ام ماهنامه مدیریت ارتباطات، سعید نوری آزاد نیز به بهانه یک میلیارد نفره شدن فیس‌بوک گزارشی نوشته و برخی پشت‌پرده‌های کاری این شبکه بزرگ اجتماعی را شرح داده است.

«رسانه و آموزش هنر» عنوان پرونده ای است که تحت نظارت حجت‌اله مرادخانی منتشر شده و به نقش رسانه‌ها در آموزش هنر پرداخته است. در این پرونده مطالب زیر به چشم می‌خورد: افکار عمومی؛ اهرمی برای گسترش آموزش هنر نوشته تارا بهبهانی، نگاهی به تأثیرات رسانه‌ها از منظرمطالعات فرهنگی نوشته آتنا آل یاسین، گفت‌وگو با علیرضا دهقان در خصوص نقش علوم ارتباطات در آموزش هنر با عنوان «رسانه‌ها به تمرکز اطلاعات و محتواهای آموزشی کمک‌می‌کنند» توسط آرش کبودی، گفت‌وگو با قباد شیوا با عنوان «فرهنگ یک مملکت را هنرمندانش حفظ می‌کنند»، مصاحبه با بهنام کامرانی، استاد دانشگاه تهران با عنوان «هنر دیجیتال فصلی نوین در عرصه ارتباطات است» توسط بهروز بلمه، درهم‌تنیدگی رسانه، تئاتر و آموزش به قلم بهروز بلمه، گفت‌وگو با استاد محمود عبدالحسینی، پیشکسوت عکاسی با عنوان «عکاسی، رسانه‌ای برای انتشار فرهنگ» توسط حجت‌اله مرادخانی و جایگاه روابط‌عمومی در گسترش آموزش هنر.

منوچهر دین‌پرست نیز سرپرستی انتشار پرونده‌ای با عنوان «رسانه‌ها و ادبیات» را بر عهده داشت. او در ورودی این پرونده نوشته است: سال‌ها پیش در بسیاری از مطبوعات نوشتن داستان، داستان‌های ادامه‌دار و حتی داستان‌های کوتاه بسیار مرسوم بود. بسیاری از مؤلفین این داستان‌ها سعی داشتند تا با نگارش وقایع تاریخی، جنایی، عشقی، پلیسی و.... مخاطبان رسانه‌های خود را نگه دارند و از سوی دیگر بتوانند نوع بینش و نگرش خود را به آنها القاء کنند. گرچه نام این‌گونه داستان‌ها در مطبوعات بیشتر به پاورقی شهرت داشت، اما بودند کسانی که علاقه بسیاری به خواندن این پاورقی‌ها داشتند و روزنامه را فقط به خاطر این داستان‌ها می‌خواندند. اما سال‌هاست که در فضای رسانه‌های مکتوب و به خصوص روزنامه‌ها نوشتن داستان دیگر مرسوم نیست و این امر منسوخ شده است.... آیا نگارش داستان در مطبوعات امری پیش پاافتاده و تحجرآمیز یا فاقد معنای رسانه‌ای تلقی می‌شود و یا اینکه داستان‌های عامه‌پسند، دیگر نه طرفدار دارد و نه مخاطبان میلی به خواندن داستان دارند. در این پرونده عناوین زیر به چاپ رسیده‌اند: روزنامه‌نگاری ادبی با نگاهی به کتاب «روزنامه‌نگاری و رمان» اثر داگ آندروود؛ ادبیات و مطبوعات به تدریج از هم دور شدند به قلم صابر صادقی، گفت‌وگو با شروین وکیلی ،عضو انجمن جامعه‌شناسی با عنوان «تولیدکنندگان مضمون، ادیب نیستند» توسط منصوره قنبرآبادی، گفت‌وگو با علی هادی‌لو، روزنامه‌نگار و پژوهشگر با عنوان «نوشته‌های مطبوعاتی توأم خلاقیت‌های ادبی، بدون تاریخ مصرف هستند» توسط محسن آزموده و تأملی بر سازوکار روزنامه‌نگاری اهالی ادبیات در این روزگار؛ ژورنالیسم فرمال یا فرمالیسم ژورنال؟ نوشته علی مسعودی‌نیا.

«اطلاعات، ارتباطات و دولت الکترونیک» عنوان پرونده دیگری است که توسط تقی کمالی و همکاران او در گروه جامعه اطلاعاتی منتشر شده است که مطالب این پرونده عبارتند از: معجزه اقتصادی فناوری اطلاعات و ارتباطات نوشته آزاده مرنی، اقتصاد نشر؛ فرصت‌ها و چالش‌های پیش رو نوشته سعیده سادات قادری، گفت‌وگو با سیدابراهیم عمرانی، سرپرست مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران با عنوان «تولیدات علمی مابراساس نیاز جامعه نیست» توسط الهام عبادتی، نقش اطلاعات در اقتصادو ارزش اقتصادی اطلاعات نوشته زهرا بتولی، اقتصاد اطلاعات، عاملی برای رشد اقتصاد علمی کشور نوشته رقیه قربانی بوساری، «دست نامرئی» اطلاعات در آستین اقتصاد نوشته مهدی فولادگر و مصاحبه با مدير دفتر مطالعات فن‌آوري‌هاي نوين مرکز پژوهش‌های مجلس با عنوان «حوزه دولت الکترونیک یک رگولاتور می‌خواهد» توسط محیا برکت.

آخرین پرونده این شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به ترجمه پرونده ویژه‌ هفته‌نامه تایم با موضوع«10 عرصه زندگی که تکنولوژی موبایل آنها را تغییر داده است» اختصاص دارد که توسط مصطفی مسجدی آرانی تهیه و ترجمه شده است. در مقدمه این پرونده آمده است: «از نبرد برای رسیدن به کاخ سفید گرفته تا راهکارهای اولین ملاقات عاشقانه، زندگی ما به وسیله حضور دائمی تلفن‌ها شکل جدیدی گرفته و روابط در حال تکامل ما با ایده همیشه متصل بودن به کسی و چیزی در حال شکل گرفتن مجدد است. در این گزارش ویژه، «تایم» نگاهی دارد به نتایج و فرصت‌های این تغییر و آنچه که می‌توان برای بعد انتظار داشت».

مدیریت ارتباطات از طریق وب‌سایت www.prshop.ir قابل تهیه می‌باشد